N.O.C. - NIEOFICJALNY TAJNY AGENT
PRACA WYWIADOWCZA PROWADZONA POD PRZYBRANĄ TOŻSAMOŚCIĄ
W SEKTORACH PRYWATNYCH (RAFINERIE, FIRMY BUDOWLANE ITP.)
PRZY OGRANICZONEJ OCHRONIE RZĄDOWEJ.
MILWAUKEE, 2012 ROK DZIEŃ ROZMOWY KWALIFIKACYJNEJ
Końcówki do spawania kielichowego.
Na zewnętrznej powierzchni.
Nie lubię ich w środku.
A co lubisz w środku?
Galliard 50,
przez rozszerzalność cieplną stopami niklu.
Ilu spoin pachwinowych byś użył w takim scenariuszu?
Dwóch.
Dwustu?
Tak.
Oczywiście, przepraszam.
John, omówmy teraz scenariusz,
w którym zatrudniono cię do zaślepek.
Masz popękane ćwiartki L,
wypływa sto pięćdziesiąt tysięcy litrów.
Co powiesz inżynierowi?
Będzie musiał zacisnąć węzły
przy każdym większym zagięciu poza pierwszym... ostatnim.
Mam nadzieję, że ich nie zaciśnie,
bo otworzy wtedy newralgiczny punkt więzara
i pękną wszystkie ćwiartki na linii.
Spróbujmy jeszcze raz.
Nie wiem. Świetne referencje.
Miał dobre CV, ale wolę tego małego Azjatę.
Ten wydaje się trochę dziwny.
I spóźnił się dziesięć minut.
Stephen Tchoo był punktualny.
Ten Stephen Tchoo.
Miałeś właśnie rozmowę na stanowisko inżyniera procesu?
Tak, ty też?
- I jak poszła? - Świetnie, a twoja?
W porządku.
Nie świetnie. Rozłożyłem się na kilku podstawowych rzeczach.
Zdarza się. Nie zadręczaj się.
Zgodzisz się, jeśli ci ją zaoferują?
Jak myślisz?
Mam kilka innych ofert.
Ale ta wydaje się być dobrą szansą.
Jestem podekscytowany.
Gratulacje.
Jutro też jest dzień.
Jadę na północ, Jadę na północ, by cię odnaleźć
Koła stukoczą o szyny, Wiatr uderza w oczy
Nie wiem nawet, co powiem, Kiedy cię odnajdę
Wykrzyczę twoje imię, kochana, Nie zdziw się
Za mną tyle kilometrów I mija tyle czasu, odkąd cię poznałem
Nawet nie wiem, co mnie czeka Gdy do ciebie dotrę
Ale już teraz wiem, Wiem, gdzie jest moje miejsce
Za mną setki kilometrów I to nie potrwa długo
PATRIOTA
Katastrofa śmigłowca w Iranie
drastycznie wpłynie na wiosenne wybory.
Faworyt, Fashid Hamid, i trzech innych zginęli dziś rano w mieście Herat,
zostawiając miejsce dla dwóch kandydatów...
DZIEWIĘĆ DNI WCZEŚNIEJ
którzy nie mieli szans.
Mógłbyś zmienić plany weekendowe?
Coś się stało i chcę, żebyś przyjechał.
Czy nie jest to szansa,
gdy osoba umiarkowana sprawuje posadę religijną?
Pan Hamid o umiarkowanych poglądach był typowany na zwycięzcę.
Moje stanowiska polityczne...
WASZYNGTON
to istota mej wiary.
Moja wiara się nie ruszy.
Jeśli coś się ruszy, ludzie do mnie przyjdą.
Chciałbym wysłać kogoś, by przyjrzeć się tym wyborom.
Kogo?
Jest kilku oficerów, którzy pracowali przy Iranie
w ważnych chwilach.
Jeden ma doświadczenie w N.O.C. pod przykryciem inżyniera.
Musi tam pojechać nieoficjalnie.
Jedno mnie martwi.
Co takiego?
To mój syn i to skomplikowane.
W jakim sensie?
Na przykład w takim,
że nagrywa muzykę ludową pod pseudonimem,
bo to ponoć pomaga mu z emocjami.
Poważnie?
Piosenki są całkiem niezłe.
Jestem jego tatą, więc mogę być nieobiektywny.
Są dobre, ale stają się bardziej szczere.
To dobre dla piosenkarzy ludowych,
ale złe, jeśli ktoś pracuje w wywiadzie.
Ale to praca dla niego, jest najlepszy.
Tylko...
Jest inny niż reszta.
To był dla niego ciężki rok i martwię się o niego.
Jak blisko są?
Czego?
Praktycznego potencjału nuklearnego?
To nadejdzie.
W zimę, jeśli będą chcieli.
W czerwcu 2011 roku
USA się dowiedziały
Że prezydent Iranu, Mahmud Ahmadineżad
Bawi się nowymi wirówkami
Egipski fizyk Mohamed Yahya el-Mashad
Został zatrudniony do produkcji Katalizowanego uranu
Miałem zastrzelić Mashada Gdy on był na wakacjach
Przeszkodzić Iranowi w aktywacji
Broni jądrowej krótkiego zasięgu W celu zniszczenia Izraela
Dostałem złe informacje
Zastrzeliłem starą męską pokojówkę
Który tylko ścielił łóżko fizyka
Moja grupa ewakuacyjna Zaparkowała na złej ulicy
Byłem aresztowany Przez policję króla
Dostałem solidną dawkę tortur
Która miała wymazać moją tożsamość
Mam niestabilną psychikę
Rozmowa z moją żoną byłaby
Byłaby bardzo miła
Nie możesz od razu wrócić do USA
Gdy zabiłeś dla nich człowieka
Jakiś geniusz umieścił mnie w Amsterdamie
A tu tylko palę zioło I patrzę na ptaki
Myślę, czemu w innych krajach Nie ma męskich pokojówek
Tego się nie spotyka
Nie spotyka
Nie wolno tu przebywać.
Mam wieści.
WASZYNGTON
Możesz otworzyć okno?
Dzięki.
Gotowy na kemping?
- Tak! - Ja też byłem.
Ale nie możemy.
Przepraszam.
Coś mi wypadło.
Twoja mama wyjechała,
a ty i ja mieliśmy...
spędzić razem kilka dni,
więc odwiozę cię do babci. Dobrze?
Hej, czy ty...
rozrzucasz tu okruchy?
Nie.
To dobrze.
Nie rób tego.
Wszystko w porządku.
Przepraszam, że nachodzę cię w pracy,
ale to ważne.
- Z Johnem wszystko w porządku? - Tak.
Alice, wiem, że John miał być w domu pod koniec miesiąca.
Znowu go gdzieś wysyłasz?
Nie wróci do domu?
Wróci do domu
na dzień lub dwa,
ale potem wraca do pracy.
Wszystko z nim dobrze?
Ma to związek z poprzednią pracą.
Wiem, że chciałaś, żeby wrócił do domu,
i wiem, że mieliście...
Zeszły rok był dla was ciężki.
Powinienem częściej przyjeżdżać.
Powinniśmy częściej wychodzić na piwo.
To zaproś mnie za tydzień.
Mogę coś dla was zrobić?
Potrzebujemy kilku dni wolnego.
Musimy tylko... pojechać na przejażdżkę.
Nie wiem. Czy to może być takie proste?
Byłem żonaty 42 lata i tak, może być takie proste.
Ale nie będzie tak od razu.
Opiekuj się nim.
Taki mam zamiar.
Kręcisz?
Wiesz, ile zasad łamiesz?
Po pierwsze, nie rób chojrackich...
Naciśnij „nagrywaj”.
Po drugie, nie wygłupiaj się z kamerą taty.
Trzymaj się!
Zejdź z niego!
Zejdź z niego natychmiast!
Idziemy!
W porządku?
To powalone. Już po mnie.
- Powiemy, że babunia to zrobiła. - Babcia?
Dzięki za zmianę planów weekendowych.
Nie ma za co.
Brakuje ci czegoś?
Tak. Spotkań kolegów z Beltway,
kempingów.
To projekt, w którym mogę wychować i wesprzeć chłopca.
Tak, Eddiego, wiem.
To adres Johna.
Znajdź go. Powiedz, że go potrzebuję.
Niech wróci do domu.
Martwię się o niego. Długo go nie ma.
Jasne, sprowadzę go do domu.
Chcę cię o coś zapytać.
Bez powodu.
Czasem o tym myślę.
Gdy ty i John byliście młodsi,
zawsze się zastanawiałem.
Czy moja 92-letnia matka
naprawdę wyjęła z pokrowca
i doszczętnie zniszczyła
- moją kamerę Sony VX3? - Tak.
Ty i John nie wygłupialiście się z nią,
- robiąc coś głupiego? - Nie.
Babunia to zrobiła. Była silna.
Sprowadź brata do domu.
Zajmij się nim, jeśli trzeba.
Załatwione.
Hej, bracie,
może pójdziemy na spacer?
Była ich nianią.
Lubili ją?
Na początku nie.
Ale szybko
przekonali się, że umie robić śmieszne i ciekawe rzeczy.
Jakie?
Umiała latać na parasolce.
Mieszkali w Londynie,
to bardzo duże miasto w Anglii.
Skoczył z cholernego dachu na cholernej parasolce!
Złamał stopę!
Obie cholerne stopy!
I kostki! Miał jechać na kemping!
Z tobą!
Zostawiłeś go u babci?
Nie wierzę, że jesteś kongresmenem.
- To straszne. - Już dobrze.
- Wróć tu. - Dobrze, przyjadę.
Nieważne, gdzie jesteś!
Powiedziałem, że przyjadę, Carol. Niedługo będę.
Muszę jechać.
Mały złamał obie stopy i kostki.
To była jego mama. Mały wyjątkowy przyjaciel.
Tata chce cię dziś widzieć w domu.
Dostałeś wiadomość.
Nie wiem.
Czego nie wiesz?
Dziś mam zawody.
Masz zawody. Przepraszam.
Jakie?
Jazda na mechanicznym byku.
Tak sobie dorabiam.
Zbieram na wycieczkę rowerową, taką długą.
Z jakichś powodów są bardzo duże, te mechaniczne byki.
Nagroda to pięć tysięcy dolarów.
Słuchaj, bracie...
tym razem będzie inaczej.
Musisz tylko przynieść worek pieniędzy z A do B i upewnić się,
że będzie dobrze rozdawany przez kilka miesięcy.
I tyle.
Nigdy nie jest tak łatwo.
Zawsze coś pójdzie nie tak.
Tata cię potrzebuje.
To łatwo zrozumieć.
Wolałbym zostać tutaj,
pojechać na byku, zgarnąć kasę,
a potem zabrać Alice na wycieczkę rowerową po Hiszpanii.
Popatrzymy na hiszpańskie ptaki.
Hiszpańskie ptaki.
Jesteś dziwny.
Cantar Walley to terrorysta.
Może być kolejnym prezydentem Iranu.
Tata by cię nie wzywał, gdyby cię nie potrzebował.
Ta jazda na byku dzisiaj
to finał, więc...
Kolejna za pieniądze będzie za pół roku.
Więc nie wiem, może wrócę...
jeśli dziś przegram.
Kto jest twoim rywalem?
To dość wielokulturowe miasto.
Ludzie ze wszystkich stron.
Czy ktoś z nich jest z Teksasu, tak jak ty?
Nie.
Więc zazwyczaj wygrywasz.
Tak.
O której się zaczyna?
Są tam jakieś gorące Europejki?
Może uda mi się wpaść przed lotem.
Pochodzący z Wielkiej Brytanii, Tony Strickland!
Jesteś do bani.
Pochodzący ze Stanów Zjednoczonych,
ze stanu Teksas, John...
Jakiś John!
- Przepraszam. - John.
Powinienem...
Powinienem zadzwonić albo...
Boże, to...
Nie mogę...
Jesteś taka piękna.
Nie jest świetnie,
- biorąc pod uwagę... - Tak.
Jest zbyt rześki i zdrowy.
Postaram się coś na to poradzić.
Dobrze, kochanie.
Staram się być seksowny dla ciebie.
- To nie jest seksowne. - Nie.
Ale nie ty.
Jesteś seksowny, ale nie ten dzwonek.
Zaparkował tuż przed nami.
Cholera.
Co robicie?
Minęły trzy miesiące.
Więc...
Spróbuję coś na to poradzić.
Hej, John... O Boże!
Przepraszam! Drzwi były otwarte! Nic nie widziałem.
Poczekam na dole.
Nic nie widziałem.
Może troszeczkę.
RAPORT WYWIADOWCZY
Raport pokazuje, że brakuje mu jednego. Broni krótkiego zasięgu.
Iranowi zostały trzy miesiące.
Ich program jest uśpiony,
a ten koleś chce, by tak zostało.
Ten tego nie chce. Chce go obudzić.
To pewnie jego syn.
Dobrze. Zrób nim 360.
Spróbujemy kupić te wybory dla tego drugiego.
Wydamy dużo pieniędzy w całym Iranie,
we wszystkich 30 prowincjach.
Mamy do tego człowieka. Musimy mu dać pieniądze,
a na jesień pojechać i wyjechać z Iranu,
by upewnić się, że trafiły, gdzie ich potrzebujemy.
N.O.C.
Myślałem, że patrzysz.
Wyglądałeś, jakbyś patrzył.
McMillan zajmuje się inżynierią infrastruktury naftowej.
Ten projekt rozegra się w dwóch miejscach, w Iranie i Luksemburgu.
Zrobimy z nimi transakcje w Luksemburgu,
bo ich kasa jest bezużyteczna,
a nasi Irańczycy nie korzystają ze swoich banków.
McMillan działa w dwie strony.
Rozumiesz coś z tego?
Wszystko.
Pieniądze, Luksemburg, Iran.
Kupię wybory.
To wszystko.
Luksemburg to jedyny kraj w Europie, który robi interesy z Iranem,
więc pieniądze tu przychodzą i stąd wychodzą.
McMillan jeździ w oba miejsca, więc to twój cel.
W środę masz rozmowę w Milwaukee.
Ten fizyk chce dziesięć milionów.
Trudno jest mu zapłacić przez sankcje.
Gdy Walley wygra, znajdą sposób, by mu zapłacić.
Gdy tylko będą na jego koncie,
zrobi to, co trzeba, i będą działać.
W porządku?
Tak.
To dobrze.
Miło cię widzieć.
Gdybym cię potrzebował
Przyszłabyś do mnie?
Przyszłabyś do mnie
By ulżyć mi w bólu?
Gdybyś mnie potrzebowała
Przyszedłbym do ciebie
Przepłynąłbym morze, by ulżyć ci w bólu
Gdy noc jest opuszczona
Gdy rodzi się ranek
Rodzi się ranek
Przy świetle miłości
Przegapisz wschód słońca
Jeśli zamkniesz oczy
DZIEŃ ROZMOWY KWALIFIKACYJNEJ
To złamie mi serce
A gdybym cię będę potrzebował
Przyszłabyś do mnie?
Przyszłabyś do mnie
By ulżyć mi w bólu?
Gdybyś mnie potrzebowała
Przyszedłbym...
Mówiłaś, że było kilka innych spraw.
Tak.
- Jak rozmowa? - Dobrze.
- To dobrze. - Dzięki.
Musisz tylko
wypełnić ten formularz W9.
To Jack Birdbath.
Był policjantem, ale strzelił
dziecku w plecy.
Więc...
Jest zhańbiony.
I zrób to.
Na górze jest męska toaleta.
Jestem John... Lakeman.
Miałem rozmowę na inżyniera procesu.
Świetnie. Dennis McClaren, kierownik.
Super.
Możemy o czymś porozmawiać?
Słuchaj, mam problem. Możesz przez chwilę nie sikać?
- Czego mam nie robić? - Nie sikaj.
Jestem John, ale nie Lakeman.
Przyszedłem na rozmowę o pracę,
ale jestem też pracownikiem wywiadu.
Nie sikaj, proszę. Sikasz?
Nie.
Potrzebuję tej pracy,
bo muszę pracować w uznanej firmie za granicą,
by wejść w miejsca niedostępne Amerykanom.
Bez śladów.
Luksemburg.
- Iran. - Działamy tam.
Wiem, dlatego tu jestem.
Muszę przekazać kasę w Luksemburgu, a potem być w Iranie.
Słyszę, jak sikasz.
Przepraszam. Zacząłem chwilę wcześniej i ciężko jest przestać.
Gdybyś mógł...
Mów szybko i zwięźle.
Muszę nadzorować dystrybucję twardej waluty w Iranie,
by uchronić Izrael przed zagładą.
McMillan to jedyna firma, która deponuje tam gdzie oni,
która pracuje na terenie Iranu.
Nie przejdę tego badania moczu,
więc musisz mi pomóc.
Nie tylko mnie.
Całemu krajowi.
USA.
USA potrzebują mojego moczu?
Wiem, że to dziwne,
ale...
Czy nasikasz do mojego kubka
i nikomu o tym nie powiesz?
Dobra, może ty go potrzymaj.
Upuściłem moją pałkę.
Robiłem kupę.
Do zobaczenia.
Masz spotkanie z Timem Peetnamem.
Przewodniczy komisji spraw zagranicznych.
Terroryzm, nieproliferacja i handel.
Poprosi o ciebie.
O to go prosiłem.
Musisz być blisko Johna, gdy będzie w Iranie
i Luksemburgu, póki co.
Możesz jeździć tam i z powrotem
z tą komisją jako attaché.
Attaché?
Wiesz, że ja i twój ojciec spotkaliśmy się w kongresie.
Gdy się przeniósł, cieszyłem się, że chcesz zająć jego miejsce.
To był zaszczyt.
Chciałbym cię zaprosić do podkomisji.
Mam nadzieję,
że przyjmiesz rolę attaché w sprawach nieproliferacji.
Z przyjemnością.
Chcę coś zmienić w tej kwestii
jako attaché.
Służyłem z twoim ojcem. 52. dywizja armii.
- Dlatego... - Dostanę odznakę?
Co takiego?
Dostanę odznakę attaché?
Nie wiem, czy takie mamy.
Rozumiem.
A jeśli sam ją zrobię?
Byłoby to dziwne, ale chyba możesz.
Nie wiem.
Wiesz, skąd odlatujemy?
Wiesz, że 500 euro to ulubiona waluta świata przestępczego?
Chcesz mnie zwodzić?
Zadałem ci pytanie.
Zapytałem, skąd odlatujemy.
Odlatujesz z terminala 6B,
terminal korporacyjny.
Prywatny?
Brak kontroli. Po prostu przechodzisz.
Jesteś pewien?
Bo jeśli muszę ją odprawić...
Wyrywkowo sprawdzają torby podczas przesiadek,
więc ktoś może ją tam sprawdzić,
nawet jeśli ją odprawię.
Tak się może stać, jeśli nie będę jej miał przy sobie,
a jest w niej dużo pieniędzy.
Zabierzesz ją ze sobą do samolotu.
Nie będziesz miał problemów.
Szpiegowaliśmy firmę przez 36 miesięcy.
Lecisz prywatnym samolotem.
Ojciec kazał ci przekazać, żebyś o nią dbał.
Nie możemy wysłać więcej toreb. To nie lata 80.
Torba ma dotrzeć na miejsce.
Jakieś wiadomości o tym Azjacie?
Spotkam się z nim w imieniu McMillana.
Doznał urazu głowy.
Ma problemy z mówieniem.
I na zawsze stracił poczucie humoru.
Czyli wygląda całkiem normalnie.
Ale nie jest normalny.
Nie. Wpadł pod cholerną ciężarówkę.
Mówi jak sześciolatek.
- Ale walczy. - Powinien obejrzeć się w obie strony.
Leslie, lecimy Deltą?
- Nie, United. - Cholera.
Co?
Rozmawialiśmy o tym.
Mówiłem, że mamy latać Deltą, gdy to możliwe.
Mają ładniejsze stewardessy.
Nie wylatujemy z terminala prywatnego?
Nie.
Latamy prywatnym, gdy jest dużo przesiadek.
Taka jest polityka firmy.
Bez przesiadek latamy komercyjnie.
Lot komercyjny nie jest dla ciebie wystarczająco dobry?
Nie ma problemu.
Idź, gdy będziesz gotowy.
Będę musiał odprawić tę torbę.
Jest trochę ciężka.
Znajdę was.
Edgar, może zostaniesz księdzem,
bo nigdy nie zdobędziesz kobiety.
LUKSEMBURG
Jedyne nazwisko, które pasuje do pierwszych cyfr rejestracji
to E. Barros, Edgar Barros.
Masz długopis?
Czy pod tym adresem jest alarm?
Nie ma tam przestępstwa.
Pewnie nie będzie miał alarmu. Drzwi mogą być otwarte.
Ma pięciu braci.
Potrzebuję jego adres, a nie biografię.
Wszyscy mieszkają pod tym adresem.
Powinieneś wiedzieć, że w domu może być sześciu facetów.
Są z Brazylii. W Luksemburgu to główna siła robocza.
Dasz mi adres?
Wielu Brazylijczyków zna jiujitsu. Nie jest to tylko ciekawostka.
Próbuję opisać ci sytuację.
77 de Champlain. To adres.
- Hej, John. - Poczekaj.
77 de Champlain.
Powiedziałem, żebyś poczekał.
Myślałem, że kazałeś mi wejść.
Ładny pokój.
Ja mieszkam obok, pokój 3203.
Co słychać?
Nic takiego.
Super.
Czytałem bzdury o rurach.
O co chodzi? Co ty...
Robisz coś fajnego?
Co robię?
Te fajne wywiadowcze...
Te rzeczy, gdy tu jesteś? Bo mogę pomóc.
Byłem w ROTC.
Chciałem, żebyś wiedział.
Czasami patrzę na liczby.
To jak księgowość.
Wiem, że nie widać, bo muszę chodzić w garniturze,
ale jestem napakowany.
Mogę się przydać.
I tyle.
Żebyś wiedział, że nie żartuję.
Wiem, że pytam w ostatniej chwili, ale masz jakieś Japonki?
Super. Żeby poszły ze mną na kolację.
Super. I może żeby biczowały moje nogi?
Dennis.
Hej, John.
Idę na spacer,
żeby pozbierać myśli przed wieczornym spotkaniem.
Odejdź, wykonałeś swoje zadanie.
Nasikałem do kubka.
Dobra robota, kolego.
Naprawdę mi pomogłeś,
ale teraz naprawdę mi przeszkadzasz.
Lubię cię, ale odejdź.
Naprawdę cię lubię, idź już sobie.
Mam dwójkę dzieci. Są w porządku.
Ale moja żona i moja praca...
Daj spokój. I tyle.
To moje życie? Rury?
Daj mi zrobić rozpoznanie.
Rozpoznanie?
Jeśli będziesz za mną szedł, dźgnę cię w udo.
Mogę ci się bardzo przydać...
Nie idź do szpitala.
Cholera!
Co?
Dźgnąłeś mnie w cholerne... Zabraniasz mi jechać do szpitala?
Co mam robić?
Jesteś palantem.
Nie ruszaj się. To moja torba.
Zabieram ją,
i tyle.
Mogę czekać tylko 20 minut.
Dziękuję, Maurice.
Bardzo mi przykro.
Jest nowy.
Nie wiem, gdzie jest. Mówiliśmy 21:30.
Coś się stało.
Nie mogę tu chodzić.
Dobra. Zostań tam.
Wyślemy kogoś. Podaj mi adres.
John?
Tak, cześć.
Wszystko w porządku?
Tak, nic mi nie jest.
Jestem daleko.
Brzmisz, jakbyś była blisko.
Włączasz alarm na noc?
Czy włączam alarm na noc?
Gdy przyszedłem w poniedziałek rano, był wyłączony.
Nie lubię alarmów.
Przerażają mnie. Są głośnie i...
Takie mają być.
Dlatego dzwonisz? Przez alarm?
Tak, to ważne.
Obiecaj mi.
Dobrze.
Obiecaj mi.
Dobrze, obiecuję.
- Pomyślę, żeby włączyć... - Włącz go.
Dobrze, muszę kończyć.
Alarm. Pa.
Dobry wieczór.
Może mi panowie pomogą.
- Co się stało? - Jestem attaché.
To moja odznaka attaché.
Ktoś naprawdę nawalił.
Ktoś na mnie wpadł i zabrał mi teczkę
z moimi rzeczami attaché, jakąś ulicę dalej stąd.
Jako attaché potrzebuję tych rzeczy.
- Na ulicy Bonnevole? - Tak.
- Dobrze. - Dwie minuty temu.
Złapcie ich.
Dziękuję.
Tu jest czysta koszula.
Jezu.
Nie masz garnituru?
Spóźniłeś się 40 minut.
- Stało się coś... - Miałeś dzisiaj przejrzeć
całe zlecenie załadunkowe.
Z Denonem.
Będzie wysłane jutro, na litość boską.
Powiem szczerze, że masz kiepski start.
- To się nie powtórzy. - Nie robimy tak w McMillanie.
Dzięki, że mogę być na tym wieczorze talentów.
Chyba to jest napisane na plakacie.
Jakieś życzenia?
Dobra, zagram coś,
nad czym dzisiaj pracowałem... w głowie.
Brazylijczycy to siła robocza W Luksemburgu
Robią za kucharzy albo na lotnisku
I są tacy biedni Mieszkają w szóstkę na kupie
Widocznie też
Nie powinieneś mieć im tego za złe
Gdyby jakieś pieniądze się pojawiły
Przyjechałby z nimi
Na małym europejskim skuterze
Ty byś tak nie zrobił?
Nie chciałbyś go za to zamordować
Gdybyś miał jakieś okoliczności łagodzące
Które by to jakoś usprawiedliwiały
Gdybyś nie pracował tam Gdzie inny myślą, że harujesz
Jak w firmie z rurami albo czymś podobnym
A tak naprawdę pracujesz dla...
Dziękuję.
Dobranoc.
Jest ekstra.
Każą nam je cały czas nosić.
Zachodnie Noble 990.
Gdy pojechałem do Milwaukee na rozmowę,
raport mówił, że biuro jest w zachodnim Noble 990.
To wschodnie Noble.
Mój samochód ochronny nie przyjechał.
Musiałem biec, spóźniłem się.
Prawie straciłem pracę,
a potem jeszcze bardziej się pokomplikowało.
Wiem, że nie idzie ci świetnie,
ale będzie dobrze.
Jestem tutaj.
Zawsze tu będę.
To twoja odznaka.
Dziękuję.
Liczba zabójstw w Luksemburgu:
Detektyw Agathe Albans. Wydział zabójstw.
Karl, chcę dostać nazwiska osób, które dziś lub jutro
kupią prenumeratę gazety luksemburskiej.
Panie Lakeman,
ktoś zostawił dla pana wiadomość.
To po portugalsku.
Jest napisane: „Cena za niezabicie ciebie, Lakeman,
albo nierozmawianie z policją o tobie,
to torba na ubrania. Bracia Barros”.
Transfer torby za 20 minut.
Tylko po angielsku.
Bo jadę do Ameryki.
Jakiej Ameryki?
Do innego kraju.
Jak Luksemburg?
Nie, Luksemburg zmieściłby się jej w kieszeni.
Zgubiłby się w jej torebce.
Po co jedziesz?
Do pracy.
Co robisz w pracy?
Czasami gdy pieczemy ciastka,
zabierasz jedno twojej siostrze,
gdy myślisz, że nie patrzy.
- Złości się. - Oui, jest zła.
Bo to nie jest miłe.
Czasami jakaś osoba
zabierze innej osobie życie.
Całe życie?
Tak.
Zabierze jej całe życie.
Więc lecę do Ameryki,
do Milwaukee w Ameryce,
by dowiedzieć się, kto zabrał życie innej osoby.
Mogę to od ciebie zabrać.
Dziękuję.
Dziękuję. Duchowny jest ci wdzięczny.
Jutro opuść hotel.
Przekażesz torbę el-Mashadowi 19-tego.
WASZYNGTON
Będę cię o wiele prosił
w tym roku, Edwardzie.
Tak, tato...
O Johna?
Tak.
Jasne, na pewno.
Dlaczego na pewno?
Bo to rodzina.
Dlatego na pewno. To rodzina.
W tym wypadku zrobisz wszystko.
Mogę na to liczyć?
Tak, śmiało.
Możesz liczyć.
To słowo dużo dla mnie znaczy.
Bo cała reszta...
to pierdoły.
Czasami twoja mama mówi do mnie jak...
Nie wiem...
Jakbym był twoim tatą,
dużo na mnie krzyczy,
tak dużo, że byłoby dziwne, gdybyśmy byli tylko kolegami z Beltway.
Pomyślałem, że to...
może być to dla ciebie niejasne.
Chcesz posłuchać bajki,
która może to wyjaśni?
Super.
Dawno, dawno temu...
był kongresmen, który lubił tańczyć.
Możemy go nazwać...
Fajny Rick.
Fajny Rick pojechał na tańce do Waszyngtonu
i spotkał...
tę kobietę. Nazwiemy ją...
Możemy ją nazwać twoją mamą.
Twoja mama świetnie tańczyła
i robiła rzeczy, których Fajny Rick się nie spodziewał,
gdy ją poznawał, jak...
Co to znaczy się śmiać.
I mieć dziecko.
Ale Fajny Rick jest kongresmenem
dla głupich jak but dupków,
którzy mieszkają w głupim miejscu zwanym Bridgerose, w Teksasie,
i nie lubią chłopaków jak Fajny Rick,
który ma dziecko, ale nie ma żony,
więc nawet gdyby był twoim tatą, nie mógłby tego nikomu powiedzieć.
Ale Fajny Rick kocha cię...
bardzo, kolego.
Tom, koleś, któremu dałem torbę, nie wykonuje planu.
I Tom, słuchaj...
jest podejrzenie, że ma to związek z fizykiem, którego rekrutują.
Tom, chyba nas oszukali.
Chyba oddaliśmy torbę Duchownemu.
Chcę tylko zapytać. Coś się działo w Luksemburgu?
Czytałem wczoraj gazetę online.
Ktoś został zamordowany.
Gazetę luksemburską?
Tak. Wort.
Musiałeś zapłacić i się zarejestrować?
Musiałeś za to zapłacić?
Pół artykułu jest za darmo, za drugą płacę miesięcznie.
Pojechałem wtedy do szpitala. Dlatego o tym mówię.
Przepraszam. Pojechałem.
Było to za blisko mojego fiuta.
Myślałem, że zraniłeś moje jądro, więc spanikowałem.
Pojechałem. Wiem, że zabroniłeś,
ale nie wiedziałem, że dźgniesz tego Brazylijczyka.
Dziś rano dzwonił detektyw z Luksemburga.
Ta kobieta. Bo zraniono mnie w ten sam wieczór.
Porozmawiamy o tym jutro.
Dobrze.
Leslie, chcę przeprosić.
Za spotkanie z Denonem w Luksemburgu.
Wiem, że jedziemy za tydzień.
Daję słowo, że zrobię na Denonie lepsze wrażenie.
Nie wiem, czy zabierzemy cię do Luksemburga.
Nie wiem, czy jesteś w drużynie podróżniczej.
Zobaczymy.
Może zostań tutaj i zajmij się swoimi rurami.
Cześć. Pamiętasz mnie?
Jestem Stephen.
Zwolnij, Stephen.
Spotkaliśmy się kiedyś.
Co robisz?
McMillan chce, żebym popracował nad twoimi płytkami procesowymi,
bo są do bani.
Dobrze ci idzie.
Jesteś inżynierem procesu?
Nie pamiętam wiele z naszej rozmowy.
Miałem wypadek.
Stephen z czasem odzyska pamięć,
jeśli będzie robił ćwiczenia i skończy terapię.
Do zobaczenia.
Na razie.
MAM GŁUPIE NAZWISKO, ALE NIE JESTEM GŁUPI - JACK BIRDBATH
- Halo? - Nie tego oczekiwaliśmy.
- Nie bardzo. - Nasz koleś, torba, przepadli.
Nigdy nie doleciał do Iranu. Chyba nie wyjechał z Luksemburga.
El-Mashad, fizyk, który czeka na dziesięć milionów euro,
właśnie kupił bilet do Luksemburga.
Duchowny chyba za tym stoi. Ograł nas.
El-Mashad i torba nie mogą się spotkać.
Wracamy za tydzień.
- Będę tam. - Do widzenia, synu.
Jeszcze jedno.
Ciągle parkujesz na moim cholernym miejscu.